Osoby, które do tej pory mieszkały daleko od miejsca, w którym mają zamiar podjąć naukę będą musiały zmierzyć się z nie lada problemem jakim jest znalezienie sobie kąta. Wprawdzie mieszkańcy miast, w których duży odsetek społeczeństwa stanowią studenci zwykle wystawiają wiele ofert, nie każdy wie jak do nich najłatwiej dotrzeć. Najłatwiej mają ci, którzy są na miejscu, zawsze mogą bowiem kupić gazetę z ogłoszeniami, w której znajdą najnowsze oferty wynajmu. Niestety może okazać się, iż nawet w takiej gazecie część ofert jest już nieaktualna. Niemniej jednak warto próbować, bo zawsze znajdzie się kilka interesujących miejsc, które warto rozważyć. O wiele trudniej poszukiwanie mieszkania przyjdzie tym, którzy mieszkają daleko. Wówczas najbardziej oczywistym rozwiązaniem wydaje się być przeszukanie Internetu. Możemy również zaangażować w szukanie naszych znajomych bądź przejrzeć tablice z ogłoszeniami na uczelni. Zanim wynajmiemy mieszkanie powinniśmy również umówić się na obejrzenie kilku lokali. Pomimo tego, iż wynajem kawalerek w dużym mieście jest bardzo drogi, wiele osób marzy o tym, by móc pozwolić sobie na taki komfort. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż tylko niewielki odsetek studentów będzie mógł pochwalić się mieszkaniem w takim lokum. Będą to najwięksi szczęściarze, którzy nie będą musieli obawiać się o współlokatorów, co tydzień sprzątać łazienki czy pełnić dyżurów w sprzątaniu kuchni. Jeśli jednak ktoś będzie chciał pokusić się o takie właśnie rozwiązanie, powinien przygotować się na bardzo duże wydatki. Wszelkie opłaty czynszowe i licznikowe będzie musiał bowiem ponosić samodzielnie. Nie ulega również wątpliwości, iż mieszkanie ze znajomymi może okazać się po prostu ciekawsze i weselsze. Nie każdy bowiem jest przyzwyczajony do mieszkania pojedynczo. Niemniej jednak takie rozwiązanie sprawia, iż dwadzieścia cztery godziny na dobę możemy robić, to nam co mamy ochotę, nie musimy martwić się o to, iż grając na gitarze przeszkadzamy współlokatorom czy, że innych irytuje bałagan jaki zostawiamy w kuchni.

Problemy spotykamy już przy doborze materiału do schodów oraz przy jego projekcie. Są one oczywiście nieodłączne, aby móc poruszać się między piętrami. Jednak w ich konstrukcji spotyka się często mnóstwo problemów. Są on związane z bezpieczeństwem oraz wygoda. Trudności napotyka się nie tylko przy konstruowaniu skomplikowanych, krętych schodów, ale również przy tradycyjnych stopniach. Ważną rzeczą jest, aby ustalić, w którym miejscy budynku mają się znajdować schody i ile miejsca należy na to przeznaczyć. Musimy tego dokonać już na samym początku projektu, ponieważ później możemy natknąć się na wiele problemów. Kształt i materiał, z którego będą one wykonane decyduje o tym, jak będzie wyglądał dom. Wpłynie to na cały wystrój naszego mieszkania. Dlatego ważne jest też ich odpowiednie wykończenie. Dzisiaj mamy szeroki wybór, jeżeli chodzi o rodzaj i kształt schodów. Mogą one być drewniane, metalowe, zgięte, kręte, proste. Jeśli będzie to połączenie drewna i metalu, to ważne, aby drewno było dobrze zakonserwowane, a metal przeciwkorozyjny. Metalowe drzwi stanowią ochronę antywłamaniowa, szczególnie przed nieproszonymi gośćmi. Największą liczbę włamań zanotowano właśnie przez drzwi wejściowe. Drzwi do naszego domu powinny stanowić ochronę i kojarzyć się z bezpieczeństwem. Powinny one chronić przed kradzieżą, napadem. Najlepszym rozwiązaniem w tej dziedzinie okazują się tu drzwi stalowe. Są one niezwykle stabilne i trwałe. Dzięki nowoczesnym możliwościom konstrukcyjnym mogą one wyglądać estetycznie i pasować do naszego mieszkania. Takie drzwi mogą rozświetlić przedpokój i idealnie do niego pasować. Są one najczęściej wykonane bardzo estetycznie i nie muszą się kojarzyć z więzieniem. Stanowią również idealną izolację termiczną, dzięki czemu latem chronią przed wysokimi temperaturami, natomiast zimą zapobiegają przed przedostaniem się do domu zimna. Można również wprowadzić do holu więcej światła, stosując szyby antywłamaniowe, dzięki czemu nasze drzwi wejściowe będą wyglądały luksusowo. Drzwi stalowe są na pewno świetnym rozwiązaniem. Przed wszystkim styropian jest to wiele lżejszy od wełny. Z tego właśnie powodu ściany nie zostają tak obciążone. Jest to materiał na pewno tańszy oraz tańsze są mocowania do styropianu. Płyty styropianowe nie nasiąkają wodą oraz ważna jest ich łatwość w obróbce oraz cięciu. Jego wadą jest to, że nie jest on odporny na rozpuszczalniki. Nie stanowi dobrej ochrony przed hałasem oraz pożarem. Natomiast wełna powstaje w wyniku procesów na skale bazaltowej. Mocno nasiąka wodę, dlatego potrzebne są do niej dodatkowe zabezpieczenia. Chroni budynek przed ogniem oraz hałasem .Nadaje się doskonale przy budynkach z krzywizną, gdyż idealnie się wygina. Jest też odporna na rozpuszczalniki. Obydwa te materiały nadają się jako ocieplenie do domu. I wata i styropian posiadają zarówno wady, jak i zalety. Należy się zastanowić, który materiał będzie najlepszy dla naszego domu. Warto dodać, że dla obu rodzajów chemia budowlana niewiele się różni. W przypadku budynków publicznych należy stosować watę, ponieważ chroni ona przed pożarem.

Stacja z najsłynniejszym peronem 9 i ž.Stacja pociągów jest połączona ze stacją metra pod tą samą nazwą. Jest główną stacją w Londynie skąd odjeżdżają pociągi we wszystkich kierunkach także te międzynarodowe. Stacja została otwarta w 1852 roku. Stacja poza swoją główna rolą w komunikacji na południowym wybrzeżu Anglii jest znana ze swojego jednego nieistniejącego peronu dziewięć i trzy czwarte. Fikcja wymyślona przez autorke Harrego Pottera skąd to młody czarodziej wyruszał do szkoły magi i czarodziejstwa. Teraz pomiędzy peronami dziewiątym i dziesiątym jest wmurowany wózek na bagaże. Fani książki przyjeżdżają tu zrobić sobie zdjęcie gdy próbują przejść na drugą stronę lub przepchnąć wózek. Niestety perony 9 I 10 znajdują się w oddzielnych budynkach a J. K. Rowling przyznała w jednym z wywiadów że się pomyliła i tak naprawdę opisywała stacje Euston która po bliższym obejrzeniu rzeczywiście wygląda tak jak opisuje autorka w swojej słynnej sadze. To znane miejsce jest znane jeszcze z innego powodu, fani detektywa Sherlocka Holmesa znają tą stacje z jednej z opowieści. Obowiązkowy cel wizyty turystów odwiedzających miasto. Tower Bridge jest mostem zwodzonym na Tamizie. Ruchoma część jest tylko środkowa kiedyś napędzana na mechanizm parowy teraz zostało to zamienione na silniki elektryczne. Most nie jest umiejscowiony wysoko nad rzeka przez co dużym statkom potrzeba podnosić most. Pomiędzy charakterystycznym dwiema wieżami, nad mostem biegną dwa korytarze gdzie zorganizowana jest wysokiej klasy restauracja. Most jest często mylony z sąsiednim mostem London Bridge. Do obu mostów można dość od Pałacu Buckingham w z dłuż Tamizy gdzie można zobaczyć piękne miejsca. Sam most wybudowano w stylu wiktoriańskim, projekt rozpatrywano w roku 1872 wtedy to rozpoczęła się historia najsłynniejszego mostu Anglii i najczęściej odwiedzanego obiektu po Big Benie. Jest jednak historia że, pewien gentleman z Ameryki kupil London Bridge wierząc że jest to słynny most Tower Bridge. Wwiercenia w dno rzeki zawierają niewyobrażalne ilości betonu I stali żeby utrzymać ogromny ciężar konstrukcji tak samo tak samo kładki między wieżami są zaprojektowane żeby utrzymać ciężar mostu gdy zostanie podniesiony. Jedna z ulic dzielnicy Notting Hill Ulica jest prawie długości całej dzielnicy, biegnie od północy do południa. Każdego dnia jest jak każda inna ulica w okolicy ale raz w tygodniu w sobote na ten jeden dzień zmienia się w jeden wielki targ. Można tam kupić wszystko starocie, antyki, obrazy, biżuterie, zabawki, breloczki lub pamiątki. Początek tego znajduje się w dziewiętnastym wieku kiedy był tam organizowany targ ze świeżym jedzeniem. Handlarze antykami zaczęli tam sprzedawać w latach sześćdziesiątych. Dzisiaj targ zajmuje miejsce blisko jednego kilometra. Ulica jest również znana z kilku filmów które kręcono właśnie na Portobello. Najbardziej znanym filmem jest Notting Hill gdzie znajdowały się słynne niebieskie drzwi. Znajdywały się ponieważ mieszkanie zostalo sprzedane. Ludzie którzy byli na tej ulicy mówią że charakterystycznym miejscem są wielobarwne szeregówki. Ich kolory są bardzo żywe co odrazu zwraca uwagę przechodniów. Prtobello jest również znane ze swojego festiwalu który od 1996 w sierpniu ma miejsce w pobliżu tej ulicy.

Królewskie ogrody.Park zajmujący powierzchnię 120 hektarów, w którego wnętrzu można nacieszyć oko oglądając prawie 50 000 rodzajów roślin z całego świata. Znajdują się tam okazy pochodzące z Wielkiej Brytanii, Europy, Afryki, obu Ameryk oraz roślinność z Japonii oraz Chin, które kuszą swym orientalnym zapachem. Królewskie Ogrody, jak twierdzą znawcy są najwspanialszymi botanicznymi zbiorami na kuli ziemskiej. Kew Gardens to nie tylko roślinność. Spotkać tu można również egzotyczne zwierzęta i ptaki umiejscowione w licznych cieplarniach i palmiarniach. Uwagę turystów przykuwa także XVII wieczny pałac wykonany z cegły, domek zbudowany na wzór chińskich budowli mieszkalnych oraz niepowtarzalna japońska pagoda. Miejsce jest tak cudowne i pełne znakomitych i godnych uwagi eksponatów, że aby je zobaczyć należy spędzić w nim cały dzień. Na ich terenie prowadzone są również badania botaniczne. Z tego względu zatrudnionych w Ogrodach jest ok. 700 pracowników. W 2003 roku Kew Gardens umieszczone zostały na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Milenijne dzieło.London Eye zostało zaprojektowane przez Davida Marksa, Julię Barfield i kilku innych współpracowników dwójki architektów. Pomysł wzniesienia powstał już w roku 1994. London Eye zostało wybudowane pod koniec XX wieku dla uczczenia okrągłej rocznicy. Londyńska konstrukcja odebrała tytuł dotychczasowej rekordzistce w kategorii najwyższego koła widokowego na świecie Technocosmos z Japonii. Wysokość konstrukcji Davida i Julii wynosi 135 m. Po obwodzie gigantycznego koła przemieszczają się 32 kapsuły do przewożenia zwiedzających, mogące pomieścić 25 osób każda. Ze szczytu “oka” możemy nacieszyć się widokiem o zasięgu 48 km. Prędkość z jaką poruszają się kabiny jest niewielka i wynosi ok. 8 km/h dlatego pełny czas oglądania panoramy Londynu trwa ok. 40 minut. Do zbudowania tej porażającej wielkością struktury zużyto 1700 ton stali. Wszystko ma wagę ponad 20 razy większą od Big Bena. Otwarcia i zaprezentowania dumy Londynu dokonał Tony Blair 31 grudnia 1999r., lecz koło rozpoczęło swoją turystyczną działalność dopiero w roku 2000.