Sandomierska katedra do obecnych czasów zachowała się w niezmienionym kształcie i z XIV-wieczną dekoracją. Wspaniałe rzeźby, freski, rokokowe ołtarze oraz obrazy pochodzące z czasów budowy naprawdę robią wrażenie. Katedra wybudowana została w miejscu, gdzie dawniej znajdowała się kolegiata romańska, która została zniszczona przez Tatarów i Litwinów. Jednak w drugiej połowie XIV wieku powstała kolegiata, którą ufundował Kazimierz Wielki. Kolegiata ta stała się katedrą, po tym jak utworzono Diecezję Sandomierską. Katedrą jest więc od 1818 roku. Jednak 46 lat temu stała się już Bazyliką Katedralną. Katedra wybudowana została w stylu gotyckim. Jest to ogromna bardzo wysoka budowla. Jej prezbiterium jest wydłużone i zamknięte z trzech stron. Bazylikę pokrywa sklepienie krzyżowo – żebrowe. Ściany zdobią polichromie, których powstanie datuje się na początek XV wieku. Wszystkie freski, które również znaleziono z tamtego okresu przeszły gruntowny remont i zostały odpowiednio zakonserwowane tuż przed II wojną światową. Obecna wersja spichlerza wybudowana została już w XVII wieku, jednak w XIX wieku zdecydowano się na przebudowe spichlerza. Obecnie jest on jedynym budynkiem w Sandomierzu z dawnych czasów, który zachował się w niezmienionym kształcie przypominając tym samym dawne dzieje miasta. Spichlerz powstał tuż przy zamku oraz na wiślanej skarpie. Za dawnych czasów, kiedy woda w Wiśle wzbierała, to dochodziła do samych murów budowli. Obecnie spichlerzowi do rzeki jest bardzo daleko, gdyż skutecznie oddziela go potężny nasyp, po którym przebiega droga. Historycy jednak w swoich badaniach doszukali się jeszcze wcześniejszej wersji spichlerza, która prawdopodobnie powstała na początku XV wieku. Później jak wszystkie inne budowle w mieście przeszedł jeszcze wiele zmian związanych z przebudowami i remontem. Dopiero na początku XX wieku władze miasta postanowiły zrobić w spichlerzu mieszkania, które są tam do dnia dzisiejszego. Spichlerz jest zatem już nie tylko pamiątką historyczną, ale zamiast marnować się doskonale spełnia funkcję lokalu mieszkalnego. Zamek wybudowany został w XIV wieku, w miejscu, gdzie kiedyś w X wieku istniał gród. Mieści się na wzgórzu, więc jest dobrze widoczny. Na początku XII wieku, kiedy to Sandomierz był stolicą tzw. księstwa dzielnicowego, wówczas nastąpiła rozbudowa grodu. Z biegiem lat budowla ta wielokrotnie była zmieniana. Gród został otoczony wysokim wałem, natomiast całość otoczona była głęboką fosą. Jednak w XIV wieku istniejący wówczas gród został przekształcony przez Kazimierza Wielkiego w murowaną twierdzę i wtedy też został połączony z miastem specjalnym murem. Zamkową wieże dobudowano dopiero w drugiej połowie XV wieku. Natomiast już na początku XVI wieku zamek stał się renesansową wspaniałą rezydencją. W kolejnych latach nadal był przebudowywany jeszcze wielokrotnie. W ostatecznej wersji całość zamku stanowiły cztery skrzydła w środku z ogromnym dziedzińcem. Jednak mimo swojej świetności zamek nie został uratowany, gdyż w XVII wieku Szwedzi wysadzili go w powietrze. Jedyne co z zamku pozostało to zachodnie skrzydło. Później stworzony został tutaj sąd, mieściło się również więzienie. Są też pod powierzchnią obecnego zamku fundamenty dawnego grodu. Obecnie jest tu siedziba Muzeum.