Problemy spotykamy już przy doborze materiału do schodów oraz przy jego projekcie. Są one oczywiście nieodłączne, aby móc poruszać się między piętrami. Jednak w ich konstrukcji spotyka się często mnóstwo problemów. Są on związane z bezpieczeństwem oraz wygoda. Trudności napotyka się nie tylko przy konstruowaniu skomplikowanych, krętych schodów, ale również przy tradycyjnych stopniach. Ważną rzeczą jest, aby ustalić, w którym miejscy budynku mają się znajdować schody i ile miejsca należy na to przeznaczyć. Musimy tego dokonać już na samym początku projektu, ponieważ później możemy natknąć się na wiele problemów. Kształt i materiał, z którego będą one wykonane decyduje o tym, jak będzie wyglądał dom. Wpłynie to na cały wystrój naszego mieszkania. Dlatego ważne jest też ich odpowiednie wykończenie. Dzisiaj mamy szeroki wybór, jeżeli chodzi o rodzaj i kształt schodów. Mogą one być drewniane, metalowe, zgięte, kręte, proste. Jeśli będzie to połączenie drewna i metalu, to ważne, aby drewno było dobrze zakonserwowane, a metal przeciwkorozyjny. Metalowe drzwi stanowią ochronę antywłamaniowa, szczególnie przed nieproszonymi gośćmi. Największą liczbę włamań zanotowano właśnie przez drzwi wejściowe. Drzwi do naszego domu powinny stanowić ochronę i kojarzyć się z bezpieczeństwem. Powinny one chronić przed kradzieżą, napadem. Najlepszym rozwiązaniem w tej dziedzinie okazują się tu drzwi stalowe. Są one niezwykle stabilne i trwałe. Dzięki nowoczesnym możliwościom konstrukcyjnym mogą one wyglądać estetycznie i pasować do naszego mieszkania. Takie drzwi mogą rozświetlić przedpokój i idealnie do niego pasować. Są one najczęściej wykonane bardzo estetycznie i nie muszą się kojarzyć z więzieniem. Stanowią również idealną izolację termiczną, dzięki czemu latem chronią przed wysokimi temperaturami, natomiast zimą zapobiegają przed przedostaniem się do domu zimna. Można również wprowadzić do holu więcej światła, stosując szyby antywłamaniowe, dzięki czemu nasze drzwi wejściowe będą wyglądały luksusowo. Drzwi stalowe są na pewno świetnym rozwiązaniem. Przed wszystkim styropian jest to wiele lżejszy od wełny. Z tego właśnie powodu ściany nie zostają tak obciążone. Jest to materiał na pewno tańszy oraz tańsze są mocowania do styropianu. Płyty styropianowe nie nasiąkają wodą oraz ważna jest ich łatwość w obróbce oraz cięciu. Jego wadą jest to, że nie jest on odporny na rozpuszczalniki. Nie stanowi dobrej ochrony przed hałasem oraz pożarem. Natomiast wełna powstaje w wyniku procesów na skale bazaltowej. Mocno nasiąka wodę, dlatego potrzebne są do niej dodatkowe zabezpieczenia. Chroni budynek przed ogniem oraz hałasem .Nadaje się doskonale przy budynkach z krzywizną, gdyż idealnie się wygina. Jest też odporna na rozpuszczalniki. Obydwa te materiały nadają się jako ocieplenie do domu. I wata i styropian posiadają zarówno wady, jak i zalety. Należy się zastanowić, który materiał będzie najlepszy dla naszego domu. Warto dodać, że dla obu rodzajów chemia budowlana niewiele się różni. W przypadku budynków publicznych należy stosować watę, ponieważ chroni ona przed pożarem.

Na terenie dzisiejszego Będzina już od XI wieku istniał drewniany gród. Powodem był biegnący tędy na zachód szlak handlowy. Po najeździe Tatarów w XIII wieku, Kazimierz Wielki zbudował w tym miejscu murowaną warownię. Była ona jedną z części systemu obronnego, zwanego Orlimi Gniazdami. Zamek powstał na wzgórzu nad Czarną Przemszą. Z powodu strategicznego położenia twierdza była wielokrotnie najeżdżana, niszczona, a następnie odbudowywana. W XVII w. w mieście wybuchł pożar, podczas którego zamek znacznie ucierpiał. Starosta będziński odbudował jednak zamek, zachowując jego pierwotny gotycki charakter. W czasach zaborów przeszedł on w ręce Hohenzollernów. W XIX wieku wzbogacono obiekt o elementy pseudogotyckie architektury romantycznej. Dopiero w 1952 dokonano odbudowy zamku, nie udało się jednak uzyskać pierwotnego – gotyckiego charakteru. Dziś w warowni mieści się Muzeum Zagłębia. Od 1969 roku dostępna jest dla zwiedzających okrągła baszta, a w 1974 w piwnicach otwarto niewielką kawiarenkę. Obiekt można zwiedzać codziennie na własną rękę bądź z przewodnikiem. Wołów położony jest w woj. dolnośląskim, ok. 40 km od Wrocławia. Obiekt został wzniesiony z inicjatywy księcia oleśnickiego Konrada I na miejscu dawnych zabudowań drewnianych. W XIV wieku zamek przeszedł pod panowanie czeskie. Pierwsza rozbudowa nastąpiła w drugiej połowie XVI wieku, dobudowano wówczas m.in. reprezentacyjne skrzydło z wieżą bramną oraz arkady na dziedzińcu. Wnętrze zaś zyskało charakter renesansowy. W początkach XVIII wieku pożar zniszczył warownię, wkrótce jednak potem została ona odbudowana. W 1742 roku zamek przeszedł we władanie Prus. Dopiero w 1923 roku obiekt doczekał się gruntownej odbudowy i remontu. Obecny stan zachowania jest dobry, choć z powodu licznych przebudów oryginalnych elementów zachowało się bardzo niewiele. Są to m.in. późnogotycki portal z orłem piastowskim oraz sklepienia kolebkowe pochodzące z XVI wieku. W czasach swojej świetności zamek był znacznie obszerniejszy niż obecnie, nie zachowały się jednak plany, które pozwoliłyby na całkowitą rekonstrukcję. Całość została przeznaczona na siedzibę władz miejskich, w związku z czym zwiedzanie jest znacznie ograniczone. Pierwotnie na terenie zamku w Ciepłowodach istniał niewielki drewniany gród, prawdopodobnie z początków XIII wieku. Na przełomie XIII i XIV w. całość została otoczona kamiennym murem a następnie – za Jana Sekila – rozbudowana w zamek obronny. Częścią mieszkalną warowni była niegdyś wysoka na ok. 18 metrów wieża oraz przylegające do niej zaokrąglone skrzydło. Całość obwarowana została wałem oraz fosą, których szczątki do dziś można oglądać. W drugiej połowie XVI wieku zamek został rozbudowany oraz przebudowany w duchu renesansowym. Unowocześniono umocnienia oraz przebudowano część wieżową. W ciągu wieków kilkakrotnie zmieniali się właściciele twierdzy. Pozostawał zamieszkały aż do XIX wieku, gdy znacznie ucierpiał na skutek pożaru. Zamek został odbudowany, tracąc jednak swój pierwotny charakter. Obecnie stan zachowania obiektu nie jest najlepszy. Twierdza leży w południowo-wschodniej części województwa dolnośląskiego – ok. 14 km od Ząbkowic Śląskich. Stanowi on dziś własność prywatną, można jednak zwiedzać go bez problemu na własna rękę.

Drewno to najstarszy materiał stosowany w budownictwie. Pomimo tego, iż jest stosowane już od tysięcy lat, nadal jest używane w tej dziedzinie. Obecnie mamy również pojęcie o ekologii, dlatego doceniamy drewno ze względu na swą naturalność oraz brak substancji toksycznych, które mogłyby być niebezpieczne dla naszego zdrowia. Drewno posiada wiele zalet. Stanowi bardzo dobrą izolację, jest trwałe i jest proste w obróbce. Właśnie dzięki tej możliwości przetwarzania można stworzyć okna oraz drzwi o najwyższej jakości. Drewno takie należy najpierw mocno osuszyć, następnie kleić odpowiednio, aby było wytrzymałe na wszelkie usterki. Obecnie istnieją lakiery, które znakomicie konserwują drewno oraz chronią przed warunkami atmosfery. Potrafią one też zachować odpowiednią jakość drzwi i okien na długi czas. Można stworzyć elementy o pożądanym kształcie oraz barwie ze względu na szeroki wybór. Aby okna mogły nam długo służyć ważne jest też, aby wybrać odpowiednią ekipę do montowania okien. Powinni oni mieć przede wszystkim doświadczenie w tej dziedzinie. Doki są idealną ochroną przed warunkami atmosferycznymi. Mają szczególne zadanie chronić przed silnym wiatrem, deszczem oraz kurzem. Dlatego podczas załadunku i rozładunku towarów spotykamy się z wydajną pracą. Istnieją dwa rodzaje systemów przeładunkowych: zewnętrzne i wewnętrzne. W przypadku zewnętrznych większą rolę stanowi tu stabilność konstrukcji. Zmniejszenie miejsca do użytkowania jest zaletą takiego doku zewnętrznego. Kiedy przenosimy cały materiał na zewnątrz magazynu, wtedy jeszcze cały magazyn zostaje do dyspozycji. Doki można ustawić pod przeróżnym kątem do ścian hali. Często wiąże się to z powiększeniem miejsca na parkowanie samochodów dostawczych i większą możliwość manewrów i swobody. System taki składa się właściwie z odpowiednio skonstruowanej rampy oraz z materiału do uszczelniania. Aby usprawnić pracę w przeładunkach należałoby do doków założyć odpowiednie oświetlenie, dodatkowe zabezpieczenia przeciwuderzeniowe w doku wewnętrznym oraz przeciwko spływaniu wody z dachu, naprowadzacie oraz uszczelniacze.

Wieś Smolejany położona jest w woj. warmińsko-mazurskim, ok. 20 km od Lidzbarka Warmińskiego. Jej założycielem był biskup warmiński Henryk Flaming. Wieś powstała w 1290 roku z przeznaczeniem na folwark. Dopiero w XIV wieku wyrósł tu dwór obronny, pełniący jednocześnie funkcję letniej rezydencji biskupów warmińskich. W ciągu wieków dwór był kilkakrotnie niszczony i dewastowany. M.in. podczas wojny z Krzyżakami czy najazdu mieszkańców sąsiedniego miasta. Za każdym razem jednak odbudowywano rezydencję. Pałac, który możemy dziś oglądać został wzniesiony w latach 1741-1746 przez biskupa Adama Stanisława Grabowskiego. W połowie XX wieku przeznaczono obiekt na Technikum Rolnicze. Pałac zbudowany jest w stylu późnobarokowym. Do dziś w elewacjach można zauważyć płaskorzeźbione insygnia i herby biskupie. Całość otacza malowniczy park, o powierzchni ok. 8 ha. Uroku dodają umieszczone tu drewniane rzeźby oraz liczne alejki i stawy. Mimo, że obiekt należy dziś do szkoły bez problemu można go zwiedzać. Czchów leży w południowej części woj. małopolskiego, 28 km od Tarnowa. Zamek powstał prawdopodobnie pod koniec XIII wieku z polecenia króla Wacława II. Ruiny położone są na lesistym wzgórzu nad Dunajcem. Pierwotnie cały wierzchołek wzgórza był zajmowany przez teren zamku. Prócz wysokiej baszty – zachowanej do dziś – były tu: baszta bramna, most zwodzony oraz część mieszkalna. Okrągła baszta była niegdyś czterokondygnacyjna, a jej wysokość sięgała 20 metrów. Całość założenia otoczona była murem obronnym. Zamek bardzo długo służył jako siedziba administratora dóbr królewskich – starostwa czchowskiego. Od połowy XIV wieku obiekt stopniowo rozbudowywano. Kilkakrotnie na zamku zatrzymywali się m.in. królowa Jadwiga i Władysław Jagiełło. W połowie XVII wieku zamek podupadł i całkowicie opustoszał, a wraz z pierwszym rozbiorem polski w 1772 roku zlikwidowano starostwo czchowskie. Od 1996 roku trwają prace archeologiczne na terenie zamku. Planuje się częściową jego rekonstrukcję. Obecnie można zwiedzać jedynie zachowaną basztę.