Barcelona jest to drugie, co do wielkości, miasto położone w północno – wschodniej Hiszpanii oraz stolica Katalonii.Barcelona jest bardzo sławnym miastem hiszpańskim, znanym z bogatego życia kulturalnego. Posiada mnóstwo wspaniałych zabytków oraz bardzo ciekawą architekturę. W obecnej chwili jest najczęściej odwiedzanym przez turystów miastem. Będąc w Barcelonie, należy zwrócić uwagę na budowle zaprojektowane przez samego Antonio Gaudiego. Takimi punktami są, na przykład, kościół La Sagrada Familia. Miłośnik sztuki powinien także odwiedzi także Muzeum Sztuki Współczesnej, Muzeum Picassa czy Muzeum Sztuk Pięknych. Natomiast prawdziwy turysta nie może wyjechać z Barcelony bez obejrzenia Barri Gotic ( części miasta z okresu średniowiecza), katedry Santa Eulalia czy kościoła Santa Maria del Mar. Idealnym momentem na odwiedzenie Barcelony jest jesień, ponieważ ilość turystów znacznie maleje, a letnie upały się skończyły. Ponadto, we wrześniu odbywa się Festes de la Merce – jest to jedna z większych imprez ulicznych, Widać więc, że Barcelona tętni życiem nie tylko latem, ale utrzymuje energię przez cały rok. Granada jest malowniczym miastem w południowej Hiszpanii, odwiedzanym corocznie przez tysiące turystów.Granada jest miastem, w którym mieszka około 270 tysięcy ludzi. Jest położona w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja. Nad miastem widać najpiękniejszy zabytek z czasów XIII wieku, czyli twierdza Alhambra, która do XIX była używana jako więzienie. W 1984 roku została wpisana wpisana na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Będąc w tym mieście, koniecznie trzeba się udać do Albaicin, czyli dzielnicy z prawdziwym mauretańskim klimatem oraz do klasztoru kartuzów, który jest zaliczany do arcydzieł baroku.. Granada jest znana także ze swoich uniwersytetów oraz tego, że bardzo często odbywają się tam liczne imprezy kulturalne, takie jak festiwale. Specyficzną cechą Granady jest również to, że można spędzać tam czas jeżdżąc na nartach czy snowboardzie w górach Sierra Nevada , a następnie pojechać nad Morze Śródziemne, do Costa del Sol, które jest oddalone o około 70 km, i tam zażyć ciepłej kąpieli. Granada posiada również piękne krajobrazy warte obejrzenia przez każdego turystę.

Czy byliście kiedyś w takiej, mało sympatycznej sytuacji, gdy musicie komuś przekazać złe wieści? Jest to bardzo niewdzięczna rola. I tutaj duży ukłon w stronę lekarzy, który na co dzień muszą pełnić rolę takich posłańców. Cóż, i tak dobrze, że nie musieli tego robić w średniowieczu, kiedy to posłańca, przynoszącego złe wieści, po prostu skracano o głowę. Z resztą do tej pory traktuje się ich w dość nieprzyjemny sposób. Krąży nieskończona ilość plotek i przesądów dotyczących właśnie takich posłańców. Jedno z wierzeń mówi, że nie należy takiego kogoś wpuszczać do domu, bo wniesie on ze sobą nieszczęście. Natychmiast należy zamknąć drzwi na wszystkie możliwe spusty i najlepiej zacząć udawać, że nas nie ma w domu. Jakieś to nie do końca logiczne, prawda? To, że nie usłyszymy na przykład o podniesieniu ceny wody czy gazu, nie oznacza, że nigdy owej podwyżki nie doświadczymy. Ale ludzie lubią wierzyć w takie bzdury. Mają wtedy wrażenie, że bardziej panują nad tym, co nieuniknione i nieprzewidywalne. Coraz częściej zdarza się, że dzieci są wychowywane przez ulicę, bo rodzice nie mają czasu na zajmowanie się nimi. Wyjaśniają to potem faktem, że dzieci uczą się w ten sposób samodzielności. Otóż nie samodzielności, a samotności. Dzieci ulicy są przekonane, że nikt na świecie nie jest im w stanie pomóc lepiej niż oni sami. Nie liczą się z nikim. Tylko oni istnieją, oni są ważni, nikt inny. Tak dużo przebywają same, że nie potrafią potem współgrać z resztą społeczeństwa. Często popadają wtedy w konflikty z prawem, szukają pociechy w alkoholu i narkotykach. Nie wspominając już, że są bardzo niegrzeczne w stosunku do reszty świata, wulgarne i egoistyczne. Krótko mówiąc, źle wychowane. A przecież wystarczyłoby tak niewiele! Godzina dziennie poświęcona dziecku i tylko jemu wystarczy, aby mogło ono w nas szukać autorytetu, a to prosta droga do sukcesów wychowawczych. Młody człowiek potrzebuje wzorca, na którym mógłby się opierać. Nie ulicy. Dlatego powinniśmy dawać przykład dzieciom tak, aby w przyszłości byli dobrymi, wartościowymi ludźmi. Często księży postrzega się jako zło konieczne. Z nimi jest źle, a bez nich… No w zasadzie kto to wie, jak jest bez nich. A jak księża postrzegają samych siebie? Niedawno byłam świadkiem przedziwnej sceny podczas mszy w kościele. Proboszcz już od kilku lat choruje na serce, a że było bardzo ciepło, biedakowi zrobiło się słabo podczas odprawiania mszy. Natychmiast podbiegłam do niego z koleżanką, a ministrant w tym czasie zaczął czytać jakieś czytanie. Zaprowadziłyśmy księdza szybko na probostwo. Ksiądz wyłożył się wygodnie w fotelu i wysłał wikarego, aby dokończył Ofiarę w kościele. Ten, zanim się przebrał, zdążył skomentować całą sytuację. Spojrzał na nas i powiedział: “Nie dość że ksiądz zły i wredny, to jeszcze będzie wam mdlał na ręce”. Uśmiechnął się, a my nie wiedziałyśmy co z tym zrobić, czy się śmiać, czy płakać. Spodziewałam się, że proboszcz się obrazi, albo przynajmniej odstrzeli teraz szybkie kazanie nam i wikaremu, ale proboszcz tylko ryknął śmiechem “Spokojnie, Jasiu! Tego złego Diabli nie biorą!”.