Osada położona nieopodal Krakowa, słynąca z zamku o tej samej nazwie.Pierwsze wzmianki o zamku pojawiły się za czasów Władysława Łokietka. Górna była wzniesiona na niedostępnej skale zwanej ” Dorotka” i niestety się nie zachowała. Przez prawie 300 lat zamek był siedzibą rodu Szafrańców, którzy okradali kupców i handlarzy przejeżdżających na trasie Kraków – Śląsk. W XVI wieku zamek przerobiono na renesansową rezydencję. Później zamek uległ zniszczeniu, a potem pożarowi. Został odbudowany, aby znowu stanął w płomieniach, kiedy to spłonęła najstarsza część zamku. W czasie powstania styczniowego znowu wybuchł pożar, który pochłonął cenne wyposażenie wnętrz. Później zamek ciągle zmieniał właścicieli. Po II wojnie światowej zamek przeszedł do rąk państwa. Stał się muzeum, miejscem ekspozycji. W pobliżu zamku jest słynna wapienna skała – Maczuga Herkulesa. U podnóża zamku jest pięć stawów. Zamek został wykorzystany w kilku filmach: “Stawka większa niż życie”, “Janosik”, “Ogniem i mieczem” i “Pierścień i róża”. Wybudowany na terenie Jury Krakowsko – Częstochowskiej, we wsi Bobolice. Jest to zamek królewski, wybudowany przez Kazimierza Wielkiego w XIV wieku. Miał za zadanie zabezpieczać zachodnią granicę państwa od strony Śląska. W XIV wieku zamek przeszedł z ręce Węgra, który sprowadził na zamek Czechów i Niemców, którzy rabowali okolicznych mieszkańców. Władysław Jagiełło nie był z tego zadowolony, więc zbrojnie odbił zamek. Od tego czasu wiele razy zmieniali się właściciele twierdzy. Zamek zaczął się niszczyć pod koniec XVI wieku, potem został odbudowany. Ostateczna rujnacja nastąpiła w czasie potopu szwedzkiego. Obecnie zamek jest w rękach rodziny Laseckich, którzy chcą zamek odbudować. Jak głosi legenda, na zamku straszy duch białej damy. Kolejna legenda głosi, że na zamku straszy duch dziewczyny, która została zamurowana w murach zamku przez jednego z braci bliźniaków, podejrzewającego brata o podkochiwanie się w swojej wybrance. Do czasów współczesnych zachowała się tylko górna część warowni. Obecnie są prowadzone prace renowacyjne, mające na celu zrekonstruowanie bramy wjazdowej i innych elementów.

Sandomierska katedra do obecnych czasów zachowała się w niezmienionym kształcie i z XIV-wieczną dekoracją. Wspaniałe rzeźby, freski, rokokowe ołtarze oraz obrazy pochodzące z czasów budowy naprawdę robią wrażenie. Katedra wybudowana została w miejscu, gdzie dawniej znajdowała się kolegiata romańska, która została zniszczona przez Tatarów i Litwinów. Jednak w drugiej połowie XIV wieku powstała kolegiata, którą ufundował Kazimierz Wielki. Kolegiata ta stała się katedrą, po tym jak utworzono Diecezję Sandomierską. Katedrą jest więc od 1818 roku. Jednak 46 lat temu stała się już Bazyliką Katedralną. Katedra wybudowana została w stylu gotyckim. Jest to ogromna bardzo wysoka budowla. Jej prezbiterium jest wydłużone i zamknięte z trzech stron. Bazylikę pokrywa sklepienie krzyżowo – żebrowe. Ściany zdobią polichromie, których powstanie datuje się na początek XV wieku. Wszystkie freski, które również znaleziono z tamtego okresu przeszły gruntowny remont i zostały odpowiednio zakonserwowane tuż przed II wojną światową. Obecna wersja spichlerza wybudowana została już w XVII wieku, jednak w XIX wieku zdecydowano się na przebudowe spichlerza. Obecnie jest on jedynym budynkiem w Sandomierzu z dawnych czasów, który zachował się w niezmienionym kształcie przypominając tym samym dawne dzieje miasta. Spichlerz powstał tuż przy zamku oraz na wiślanej skarpie. Za dawnych czasów, kiedy woda w Wiśle wzbierała, to dochodziła do samych murów budowli. Obecnie spichlerzowi do rzeki jest bardzo daleko, gdyż skutecznie oddziela go potężny nasyp, po którym przebiega droga. Historycy jednak w swoich badaniach doszukali się jeszcze wcześniejszej wersji spichlerza, która prawdopodobnie powstała na początku XV wieku. Później jak wszystkie inne budowle w mieście przeszedł jeszcze wiele zmian związanych z przebudowami i remontem. Dopiero na początku XX wieku władze miasta postanowiły zrobić w spichlerzu mieszkania, które są tam do dnia dzisiejszego. Spichlerz jest zatem już nie tylko pamiątką historyczną, ale zamiast marnować się doskonale spełnia funkcję lokalu mieszkalnego. Zamek wybudowany został w XIV wieku, w miejscu, gdzie kiedyś w X wieku istniał gród. Mieści się na wzgórzu, więc jest dobrze widoczny. Na początku XII wieku, kiedy to Sandomierz był stolicą tzw. księstwa dzielnicowego, wówczas nastąpiła rozbudowa grodu. Z biegiem lat budowla ta wielokrotnie była zmieniana. Gród został otoczony wysokim wałem, natomiast całość otoczona była głęboką fosą. Jednak w XIV wieku istniejący wówczas gród został przekształcony przez Kazimierza Wielkiego w murowaną twierdzę i wtedy też został połączony z miastem specjalnym murem. Zamkową wieże dobudowano dopiero w drugiej połowie XV wieku. Natomiast już na początku XVI wieku zamek stał się renesansową wspaniałą rezydencją. W kolejnych latach nadal był przebudowywany jeszcze wielokrotnie. W ostatecznej wersji całość zamku stanowiły cztery skrzydła w środku z ogromnym dziedzińcem. Jednak mimo swojej świetności zamek nie został uratowany, gdyż w XVII wieku Szwedzi wysadzili go w powietrze. Jedyne co z zamku pozostało to zachodnie skrzydło. Później stworzony został tutaj sąd, mieściło się również więzienie. Są też pod powierzchnią obecnego zamku fundamenty dawnego grodu. Obecnie jest tu siedziba Muzeum.

Siedziba królowej Elżbiety II oraz miejsce słynnych kolacji z najsłynniejszą kobietą Wielkiej Brytanii.Pałac znajduje się w centrum Londynu w Westminster, nieopodal Hyde Park. Sam budynek został wykończony w 1703 roku dla Księcia Buckingham i przez ponad sto lat był jako prywatna rezydencja. Dopiero w 1837 roku został oficjalną siedziba brytyjskich monarchów. Pomimo że był wybudowany przez szlachetnie urodzonych, pałac był tylko ich prywatną siedzibą. Przez lata budynek był modernizowany i dopiero na początku dwudziestego wieku została wykonana ostatnia praca budowlana. Wykonano wtedy remont frontu wschodniego budynku. Na pałacu po środku nad główną fasadą znajduje się jedyna flaga. Sygnalizuje ona gdy w pałacu jest królowa, sztandar królewski nigdy nie był opuszczany do połowy masztu do 1997 roku kiedy to zmarła księżna Diana. Atrakcją turystyczną jest honorowa zmiana warty. Ceremonia odbywa się codziennie lub co drugi dzień o 11:30 przed pałacem. Charakterystyczni strażnicy w czerwonych mundurach I wielkich czapach uroczyście zostają zmienieni przez swoich kolegów którzy bedą tam przez kolejne 2 godziny. Inaczej zwane jest okiem Londynu.Tłumacząc z angielskiego nazwa znaczy tyle co Oko Londynu, nazwę swą zawdzięcza wysokości, jest to ok stu czterdziestu metrów i widok rozciąga się na cały Londyn. Jest to jedna z ciekawszych atrakcji turystycznych choć nie jest tania, bilet wstępu kosztuje około dwunastu funtów. Jeżeli ma się szczęście i będzie ładna pogoda mówi się że widok rozciąga się do czterdziestu kilometrów. Jedna przejażdżka trwa blisko godzinę na która koniecznie należy wziąć aparat z dużą pamięcią lub zapasowe klisze. Pod koniec przejażdżki można się ustawić w przeszklonej kapsule do zdjęcia które potem można kupić jako pamiątkę z wakacji. Przed wejściem każdy pasażer musi przejść przez bramkę i jeśli posiada torbę lub plecak musi również pokazać jej zawartość ochronie obiektu. Koło stoi na samym brzegu rzeki obok Westminster Bridge, jest to stosunkowo blisko od znanego Pałacu Buckingham. Konstrukcja ma trzydzieści dwie kapsuły gdzie każda z nich reprezentuje jedną dzielnice Londynu.