Złe wieści

Czy byliście kiedyś w takiej, mało sympatycznej sytuacji, gdy musicie komuś przekazać złe wieści? Jest to bardzo niewdzięczna rola. I tutaj duży ukłon w stronę lekarzy, który na co dzień muszą pełnić rolę takich posłańców. Cóż, i tak dobrze, że nie musieli tego robić w średniowieczu, kiedy to posłańca, przynoszącego złe wieści, po prostu skracano o głowę. Z resztą do tej pory traktuje się ich w dość nieprzyjemny sposób. Krąży nieskończona ilość plotek i przesądów dotyczących właśnie takich posłańców. Jedno z wierzeń mówi, że nie należy takiego kogoś wpuszczać do domu, bo wniesie on ze sobą nieszczęście. Natychmiast należy zamknąć drzwi na wszystkie możliwe spusty i najlepiej zacząć udawać, że nas nie ma w domu. Jakieś to nie do końca logiczne, prawda? To, że nie usłyszymy na przykład o podniesieniu ceny wody czy gazu, nie oznacza, że nigdy owej podwyżki nie doświadczymy. Ale ludzie lubią wierzyć w takie bzdury. Mają wtedy wrażenie, że bardziej panują nad tym, co nieuniknione i nieprzewidywalne. Coraz częściej zdarza się, że dzieci są wychowywane przez ulicę, bo rodzice nie mają czasu na zajmowanie się nimi. Wyjaśniają to potem faktem, że dzieci uczą się w ten sposób samodzielności. Otóż nie samodzielności, a samotności. Dzieci ulicy są przekonane, że nikt na świecie nie jest im w stanie pomóc lepiej niż oni sami. Nie liczą się z nikim. Tylko oni istnieją, oni są ważni, nikt inny. Tak dużo przebywają same, że nie potrafią potem współgrać z resztą społeczeństwa. Często popadają wtedy w konflikty z prawem, szukają pociechy w alkoholu i narkotykach. Nie wspominając już, że są bardzo niegrzeczne w stosunku do reszty świata, wulgarne i egoistyczne. Krótko mówiąc, źle wychowane. A przecież wystarczyłoby tak niewiele! Godzina dziennie poświęcona dziecku i tylko jemu wystarczy, aby mogło ono w nas szukać autorytetu, a to prosta droga do sukcesów wychowawczych. Młody człowiek potrzebuje wzorca, na którym mógłby się opierać. Nie ulicy. Dlatego powinniśmy dawać przykład dzieciom tak, aby w przyszłości byli dobrymi, wartościowymi ludźmi. Często księży postrzega się jako zło konieczne. Z nimi jest źle, a bez nich… No w zasadzie kto to wie, jak jest bez nich. A jak księża postrzegają samych siebie? Niedawno byłam świadkiem przedziwnej sceny podczas mszy w kościele. Proboszcz już od kilku lat choruje na serce, a że było bardzo ciepło, biedakowi zrobiło się słabo podczas odprawiania mszy. Natychmiast podbiegłam do niego z koleżanką, a ministrant w tym czasie zaczął czytać jakieś czytanie. Zaprowadziłyśmy księdza szybko na probostwo. Ksiądz wyłożył się wygodnie w fotelu i wysłał wikarego, aby dokończył Ofiarę w kościele. Ten, zanim się przebrał, zdążył skomentować całą sytuację. Spojrzał na nas i powiedział: “Nie dość że ksiądz zły i wredny, to jeszcze będzie wam mdlał na ręce”. Uśmiechnął się, a my nie wiedziałyśmy co z tym zrobić, czy się śmiać, czy płakać. Spodziewałam się, że proboszcz się obrazi, albo przynajmniej odstrzeli teraz szybkie kazanie nam i wikaremu, ale proboszcz tylko ryknął śmiechem “Spokojnie, Jasiu! Tego złego Diabli nie biorą!”.

Tagi: dotyk, głowa, posłańcy, posłaniec, prawda, przynoszenie, resztka, skrót, średniowiecze, sympatia, wieści, zamek, złe
Kategoria Ciekawostki

Kategorie
- Ciekawostki (10)
- Dom i mieszkanie (13)
- Europa (17)
- Historia (2)
- Polska (14)
- Świat (4)
Serwis

Wraz z początkiem naszej ery, w błyskawiczny sposób zaczęła się rozprzestrzeniać nowa wiara - chrześcijaństwo. Nowi wyznawcy wciąż byli prześladowani jednak to nie zachwiało wyznaniem. Chrześcijanie spotykali się potajemnie, początkowo w prywatnych domach, modląc się, czytając biblię i śpiewając psalmy. Liczba chrześcijan stale rosła i przyniosło to wiele skutków zarówno politycznych jak i kulturowych. Pierwsze utrwalone w dziełach artystycznych dowody wiary chrześcijańskiej pochodzą z III wieku naszej ery. Przeważają tutaj głównie malowidła na ścianach podziemnych cmentarzy tzw. katakumb. W malowidłach tych doskonale SA jeszcze widoczne elementy sztuki antycznej. Tematami dzieł były przeważnie motywy ze Starego i Nowego Testamentu a więc Noe, Jonasz, Daniel, Mojżesz, Ostatnia Wieczerza, Chrystus jako Dobry Pasterz. Gdy za panowania Konstantyna I chrześcijanie uzyskali prawo do jawnego wyznawania swojej religii, zaczęła ona w pełni wyrażać się w sztuce. Powstawały piękne obrazy i inne dzieła. W architekturze nie zabrakło pięknych bazylik, w których wykształciła się charakterystyczna budowa. Na Zachodzie ciągłość tradycji antyku została zerwana. Jej elementy powracają co prawda co jakiś czas, jednak SA to tylko niewielkie fragmenty zagmatwanej sztuki średniowiecza. Pierwszą próbę usystematyzowania owej sztuki podjął Karol Wielki. Władca zgromadził wokół siebie wybitnych uczonych i artystów, sprowadził doskonałych rzemieślników z Bizancjum. Oprócz odnowy sztuki, władca ten przyczynił się również do wzrostu znaczenia religii chrześcijańskiej. W sposób szczególny opiekował się nowymi, coraz częściej zakładanymi zakonami. Reklama: underkl�der

Architektura i budownictwo świata

Złe wieści

Kategorie

Serwis